« در يك روز گرم و سوزان ، در زمينى كه امام صادق - عليه السّلام - در آن مشغول كار بودند و عرق از سينه مباركشان سرازير بود ، به خدمت آن حضرت رسيدم تا در بارهء « مفضّل بن عمر » بپرسم . پيش از آنكه حرفى بزنم ، امام - عليه السّلام - فرمود : به خدايى كه جز او خدايى نيست ، مفضّل بن عمر جعفى مرد خوبى بود . آن گونه كه من شمردم ، امام - عليه السّلام - سى و چند بار اين عبارت را همچنان تكرار كرد . » « 1 » براستى كه تنها يكى از اين احاديث كافى است كه نشان از عظمت و جايگاه والاى اين مرد بزرگ باشد . اميد كه خوانندهء عزيز به شتاب از احاديث نگذرد و با تفكر و تدبر در آنها به خوبى از جايگاه مفضّل آگاه گردد . 3 - جايگاه مفضّل از نظر دانشمندان اسلامى بسيارى از دانشمندان علم رجال و شرح حال نگار ، فقهاى عاليقدر و محدثان بزرگوار به مرتبهء « شامخ » اين مرد بزرگ اشاره كرده‌اند . در اينجا تنها به بخش اندكى از اين ديدگاهها مىپردازيم : « شيخ صدوق ( ره ) » در جايى جاى كتابهاى گرانقدر خود احاديث و رواياتى آورده كه « مفضّل » در طريق آنها قرار گرفته است . از آنجا كه بناى شيخ صدوق آن بوده كه بويژه در « كتاب من لا يحضره الفقيه » تنها به احاديث معتبر و آنها كه بين او و خدا حجت است بپردازد ، از طرفى بارها به احاديث مفضّل استناد جسته مىتوان نتيجه گرفت كه مفضّل در نزد شيخ صدوق از جايگاه و اعتبار بالايى

--> ( 1 ) « رجال كشّى » ، شرح حال مفضّل بن عمر جعفى .